عدالت و قضاوت، درس از عاشورا، حضرت زینب (س)، درس از فصل بهار (سوره قدر)

بسم ا… الرحمن الرحیم

همیشه به یاد درگذشتگانمان باشیم و آن ها را یاد كنیم و بدانیم كه روزی ما هم نیازمند دعای دیگران خواهیم بود. قصد داریم با مدد گرفتن از خداوند كریم و امیرالمومنین علی (ع) و ائمه معصومین (س) خصوصاً خانم حضرت زینب (س)، خصوصیات این خانم بزرگوار را با دید باطن و با عشقمان درك كنیم و ایشان را الگوی رفتاری زندگی خودمان قرار دهیم. حضرت زینب(س) از چهارسالگی مصیبت های فراوانی دیدند و مطمئناً حضرت ایوب (س) و حضرت یعقوب (س) اگر صابر شناخته شدند صبرشان را از زینب(س) دارند. شجاعت، شهامت، صبر، استقامت، عبادت، گذشت و ایثار، عدالت و همه خصوصیات ایشان در بالاترین سطح بوده است.

یكی از مواردی كه باید در زندگی روزمره مورد توجه قرار گیرد مسئله عدالت و قضاوت است. خیلی از لطمه هایی كه به  ما در زندگی روزمره وارد می شود به خاطر قضاوت های اشتباه است. وقتی ما در قضاوت هایمان عجله كنیم، مطمئناً مرتكب بهتان می شویم و تهمت و افترا خواهیم زد و چه بسا حقی را پایمال كنیم. نوكری اهل بیت فقط به شعار نباید باشد. ائمه معصومین(س) در اوج توانایی از قدرت خود استفاده نكردند. ائمه معصومین (س) با تمام امكاناتی كه در اختیارشان بود و می توانستند خیلی راحت زندگی و فرمان روایی كنند و قصر، كاخ، ثروت و قدرت داشته باشند ولی وقتی در زندگی هر كدام از آن ها دقت می كنیم، می بینیم خودشان را از همه این مسائل دور كردند و در اوج توانستن از توانایی خود استفاده نكردند. اصل آن است كه در اوج ثروت باشم و ثروت اندوزی نكنم و بخشندگی را پیش بگیرم و یتیم نوازی را مدنظر قرار دهم. با درد دیگران بسوزم و با شادی دیگران شاد شوم.

موضوع عاشورا مسئله ای نیست كه فقط با عزاداری بتوان ادای دین كرد. چه درسی گرفته ایم؟ هر یك از حركات آقا امام حسین(ع) و كاروان ایشان از مكه به سمت كربلا درس و نمونه های اخلاقی است. در هر شرایطی برای ما درس زندگی را به یادگار گذاشتند. مطمئن باشیم كه اگر ما ذره ای از راه و روش این بزرگواران را مدنظر قرار دهیم و رهروی آن ها را در پیش بگیریم مسئله ای به نام افسردگی، ناراحتی، رنج و غم و اندوه در ما راه نخواهد داشت. وقتی آن ها را الگو قرار دهیم و خودمان را بی نیاز از خلق خدا بدانیم و فقط نیازهایمان را به درگاه خداوندی ببریم، به همه چیز به دید مثبت نگاه خواهیم كرد.

فصل بهار است و می توان از این فصل درس های زیادی گرفت. بهار درس عشق می دهد. بهار درس مهر و محبت را می دهد و می توان در این فصل مهر و محبت را یاد گرفت. گذشت و بخشندگی را یاد بگیریم. یاد بگیریم كه چطور زندگی كنیم و در مورد دیگران چطور قضاوت كنیم. قضاوت كردن صحیح می تواند جلوی خیلی از كج روی های ما را بگیرد و سعی كنیم زود تصمیم نگیریم و سریع قضاوت نكنیم. فرقی نمی كند این قضاوت چه در مورد دیگران باشد و چه در مورد خودمان. اگر حرفی به ما زده می شود كه به ناحق گفته می شود برای دقیقه و ثانیه ای به یاد صبر خانم زینب (س) بیفتیم و بعد قضاوت كنیم. چقدر اختلاف ها و مشكلات به خاطر قضاوت های ناعادلانه پیش می آید حتی در مورد خودمان هم حق قضاوت نداریم.

این زندگی كه خداوند به ما بخشیده مسئولیت است. تمام چیزهایی كه خداوند آفریده، نعمت و حكمت است. مریضی ها و فقر همه امتحان است و حتی قضاوت در این موارد خطاست. تا كسی مشكل برایش پیش می آید سریعاً می گوید خدا با من این كار را كرد. خدا مرا دوست ندارد. خدا به من بی توجه است. چرا این طور فكر می كنیم؟ چرا فكر نمی كنیم خداوند خواسته ما را تنبیه كند یا هشدار دهد یا بلای عظیم تری جلوی پایمان بوده كه جلوی آن گرفته شده است.

در مواقعی كه فقر، درد و رنج و مریضی برای ما پیش می آید به الگوهای خود نگاه كنیم. حضرت زینب (س) هم یك زن بود با تمام خواسته ها و علایق كه در وجود انسان های دیگر می باشد. می بینیم چطور از اولاد خودشان می گذرند. در هیچ زمان عهد و پیمانشان را با امام حسین (ع) نمی شكنند و همیشه به ایشان وفادار بودند. با این كه هم عاشق و معشوق و هم خواهر و برادر هستند ولی در جایی كه لازم است مرید امام خود می شود و بی چون و چرا از امامش تبعیت می كند. آن همه مصیبت در زندگی می بیند و دچار ضعف نمی شود و با هر مصیبت قدرت می گیرد.

بارها گفتیم كه تعریف آن است كه دشمن از ما بكند. خانم حضرت زینب (س) چنان در كاخ ابن زیاد می نشیند كه ابن مرجانه از حالت نشستن ایشان به وحشت می افتد. از طرف دیگر وقتی با یك بچه یتیم یا با یك مستحق و یا با یك دردمند روبرو می شوند همین بزرگواران را می بینیم كه چقدر افتاده می شوند و چقدر خودشان را با آن بندگان همراه می كنند. از محالات است كه دختر علی (ع) كسی را گرسنه ببیند و سیر بخوابد یا درد كسی را ببیند و كمك به درمان او نكند.

همان طور كه صحبت شد خدا بالاترین نعمت را به شیعیانش داده است و وای بر ما كه نمی فهمیم. وای بر ما اگر نفهمیم دین ما بهترین دین و پر از رحمت و بخشش است. چرا باید از دین و دینداری ترسید؟ چه كسی گفته خوب زندگی نكنیم؟ چه كسی گفته خوب نپوشیم؟ چه كسی گفته خوب نخوریم؟ همه این ها را خداوند برای ما آفریده است اما به شرط دوری از افراط و تفریط. خداوند بارها فرموده است كه بنده من همه چیز را برای تو آفریدم الا خودت، كه تو را برای خود آفریدم و این مقام انسان است.

بهترین شكر و بهترین سپاس آن زمانی است كه اگر مریضی و یا درد و یا مشكل مالی داری به درگاه او شكر كنی تا به اثبات برسانی كه خدا را به خاطر خدا بودنش می پرستی و در مقایسه نیستی كه چرا به دیگری مال زیاد داده و به تو نداده است.خیلی ها ممكن است به دعاهای ما چشم دوخته باشند. دل خود را از مهر خاندان علی (ع) پر كنیم. دل و قلب خود را از مهر و كرم خدایی آكنده كنیم و فقط به خودمان فكر نكنیم و برای دیگران دعا كنیم. به خودمان اثبات كنیم كه ما می توانیم همه را دوست داشته باشیم و كمك دیگران باشیم و همه این مسائل باید فقط و فقط برای خدا باشد. ساده ترین مسائل مان را هم به خاطر خدا كنیم و با این كار سعی كنیم وظایف بندگی را ادا كنیم. والسلام…

انتخاب شعر توسط یكی از رهروان:

آهِ زهرا تا ابد جاری بود

دست مولا، تشنه یاری بود

چون علی شد بی كس و بی هم نفس

گفت، یا زینب! به فریادم برس!

تا قلم لب بر مُركّب می زند

بوسه بر جای پای زینب می زند

می گذارد سر به صحرای جنون

می نگارد نقشی از دریای خون

می كشد آه از نهادی سوخته

وز خمیر خیمه ای افروخته

كربلا می مرد اگر زینب نبود

شیعه می پژمرد اگر زینب نبود

ای پرستار پرستوهای من

مرهم زخم تكاپوهای من

ای زبان صدق و تصدیق و صفا

اولین بیمار چشمت مصطفی

عصمت زهرا عزیز مرتضی

در تو جاری رستخیز مرتضی

عصر عاشورا عَلَم در دست توست

كُرسی لوح و قلم در دست توست

Check Also

تفسیر سوره نور

بسم ا… الرحمن الرحیم پرداختن به سیره زندگی خانم فاطمه زهرا (س) آن قدر مشكل …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *